ابوماهرلغتنامه دهخداابوماهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) موسی بن یوسف بن سیّار شیرازی . رجوع به موسی ... و رجوع به ابن سیار... شود.
ابوطاهرلغتنامه دهخداابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) اسحاق بن موهوب بن احمدبن محمدبن خضر الجوالیقی . رجوع به اسحاق ..... شود.
ابوطاهرلغتنامه دهخداابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) خشوعی ، برکات بن شیخ ابی اسحاق ابراهیم بن شیخ ابی الفضل طاهربن برکات بن ابراهیم دمشقی جیرونی محدّث . (510 - 598 هَ . ق .). رجوع به وف
ابوطاهرلغتنامه دهخداابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) سندوک بن حبیبه ٔ واسطی . بعربی شعر می گفت دیوان او پانصد ورقه است . (ابن الندیم ).
ابن سیارلغتنامه دهخداابن سیار. [ اِ ن ُ س َی ْ یا ] (اِخ ) ابوماهر موسی بن یوسف بن سیار. طبیب ایرانی در عصر آل بویه . علی بن مجوسی شاگرد او بوده و خود او در طب تألیفاتی داشته و در
موسیلغتنامه دهخداموسی . [ سا ] (اِخ ) ابن یوسف بن سیار شیرازی ، مکنی به ابوماهر، از جمله ٔ حکمای بزرگ و افاضل اطباست که در معالجه ٔ بیماران سخت ماهر و خود از مردم شیراز بود و بر
علی مجوسیلغتنامه دهخداعلی مجوسی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) ابن عباس مجوسی . مشهوربه ابن مجوس . طبیب و از اهالی اهواز بود. وی نزد ابوماهر موسی بن سیار تحصیل کرد. و برای عضدالدوله ٔ دیلم
ابن المجوسلغتنامه دهخداابن المجوس . [ اِ نُل ْ م َ ] (اِخ ) علی بن عباس مجوسی یا ابن المجوس . طبیب معروف ایرانی نژاد، از مردم اهواز. شاگرد ابوماهر فارسی ، و پس از ابوماهر او خود بمطال
ابوالعلاءلغتنامه دهخداابوالعلاء. [ اَ ب ُ ل ع َ ] (اِخ ) فارسی و طبیب معاصر آل بویه . از وی کتابی در دست نیست لکن مصنفین اطبا از گفته های وی شاهد صدق اقوال خویش آرند و ابوماهرو علی ب