ابوزرعهلغتنامه دهخداابوزرعه . [ اَ زُ ع َ ] (اِخ ) احمدبن عبدالرحیم بن حسین عراقی ، شافعی . وفات او را صاحب کشف الظنون در جائی سال 826 هَ . ق . و در موضع دیگر 834 گفته است . او راس
ابوزرعهلغتنامه دهخداابوزرعه . [ اَ زُ ع َ ] (اِخ ) حاجی خلیفه کتابی بنام مُسندُالشامیین نسبت به ابوزرعه نامی کرده است و معلوم نیست کیست .
ابوزمعهلغتنامه دهخداابوزمعه . [ اَ زَ ع َ ] (اِخ ) بلوی . گویند وی صحابی بوده و در افریقیه وفات یافته و قبر او به نزدیکی قیروان است و آن محل به بلویه مشهور است .
ابوزمعهلغتنامه دهخداابوزمعه . [ اَ زَ ع َ ] (اِخ ) جد امیةبن ابی الصلت ، از بنوثقیف . شاعر جاهلی . و او آنگاه که سپاه دریائی ایران بروزگار کسری انوشیروان حبشه را از یمن براندند در
ابوزمعهلغتنامه دهخداابوزمعه . [ اَ زَ ع َ ] (اِخ ) صحابی است و عبدالعزیزبن عبدالملک بن ملیل از او روایت کند.
ششیلغتنامه دهخداششی . [ ش ُ] (اِخ ) ابوزرعة محمدبن عبدالوهاب ... ششی . دانشمند فقه و حدیث بود و از عبداﷲبن محمدبن مسرور زهری روایت کرد و ابواحمدبن عدی و دیگران از وی روایت دارن
احمدلغتنامه دهخدااحمد. [ اَ م َ ] (اِخ ) ابوزرعةبن زین الدین عراقی ، ملقب به ولی الدین . وی منظومه ٔ پدر خویش زین الدین را شرح کرده . رجوع به احمدبن عبدالرحیم ... شود.
زبیدیلغتنامه دهخدازبیدی . [ زُ ب َ ] (اِخ ) ابوزرعةبن ابراهیم دمشقی (از قبیله ٔ زبید حجاز). از عطاء و خالدبن العجلاج روایت کند. سعیدبن هلال و محمدبن سعید نیشابوری بن شاپور(سابور)