ابوالفضللغتنامه دهخداابوالفضل . [ اَ بُل ْ ف َ ] (اِخ ) جعفر. او راست : کتاب الأشعار المنتخبات من اقوال الشعراء الاسلامیین . (ابن الندیم ).
ابوالفضللغتنامه دهخداابوالفضل . [ اَ بُل ْ ف َ ] (اِخ ) کیرنگی یا کرنگی . رجوع به تاریخ بیهقی چ ادیب ص 662 و چ فیاض ص 648 شود.
ابوالفضللغتنامه دهخداابوالفضل . [ اَ بُل ْ ف َ ] (اِخ ) مالکی مسعودی . او راست : مختصر تخجیل من حرف الانجیل و در 942 هَ . ق . از آن فراغت یافته است .
ابوالفضللغتنامه دهخداابوالفضل . [ اَ بُل ْ ف َ ] (اِخ ) مالکی . خادم شیخ ابوسعود جارحی . او راست : شرح قصیده ٔ همزیه ٔ بوصیری صاحب برده .
ابوالفضل ختلیلغتنامه دهخداابوالفضل ختلی . [ اَ ب ُ ف َ ل ِ خ ُ ت ْ ت َ ] (اِخ ) محمدبن حسن . یکی از مشایخ صوفیه . از مردم ختل ماوراءالنهر. او بقرن چهارم در خراسان معروف بود و آنگاه به شا
قاضی ابوالفضللغتنامه دهخداقاضی ابوالفضل . [ اَ بُل ْ ف َ ] (اِخ ) هبة اﷲبن محمدبن هبة اﷲ. فقیهی است عابد و زاهد که پس از وفات پدر به قضاء حلب و نواحی منصوب و به سال 562 هَ . ق . درگذشت .
قاضی ابوالفضللغتنامه دهخداقاضی ابوالفضل . [ اَبُل ْ ف َ ] (اِخ ) محمدبن احمدبن عیسی بغدادی . وی نزدشیخ ابوحامد فقه آموخت و از گروه بسیاری حدیث شنید و در مصر مسکن گزید و هم در آنجا به افا
ابوالفضائللغتنامه دهخداابوالفضائل . [ اَ بُل ْ ف َ ءِ ] (اِخ ) ابن عسال . برادر ابوالفرج هبةاﷲ. رجوع به ابن عسال ابوالفضائل ... شود.
ابوالفضل ختلیلغتنامه دهخداابوالفضل ختلی . [ اَ ب ُ ف َ ل ِ خ ُ ت ْ ت َ ] (اِخ ) محمدبن حسن . یکی از مشایخ صوفیه . از مردم ختل ماوراءالنهر. او بقرن چهارم در خراسان معروف بود و آنگاه به شا
قاضی ابوالفضللغتنامه دهخداقاضی ابوالفضل . [ اَ بُل ْ ف َ ] (اِخ ) هبة اﷲبن محمدبن هبة اﷲ. فقیهی است عابد و زاهد که پس از وفات پدر به قضاء حلب و نواحی منصوب و به سال 562 هَ . ق . درگذشت .
قاضی ابوالفضللغتنامه دهخداقاضی ابوالفضل . [ اَبُل ْ ف َ ] (اِخ ) محمدبن احمدبن عیسی بغدادی . وی نزدشیخ ابوحامد فقه آموخت و از گروه بسیاری حدیث شنید و در مصر مسکن گزید و هم در آنجا به افا