ابهرلغتنامه دهخداابهر. [ اَ هََ ] (اِخ ) شهرکیست از نواحی اصفهان و عده ای از فقها و محدثین بدانجا منسوبند و برای رجال این شهر رجوع به معجم البلدان یاقوت در کلمه ٔ ابهر و منتهی ا
ابهرلغتنامه دهخداابهر. [ اَ هََ ] (اِخ ) شهری مشهور میان قزوین و زنجان و همدان از نواحی جبل و اهل َمحَل ّآنرا ((اَوهر)) گویند. و یاقوت گوید: بعض ایرانیان بمن گفتند که ابهر مرکّب
ابهرلغتنامه دهخداابهر. [ اَ هََ ] (اِخ ) نام دریاچه ای در جنوب شرقی ولایت خداوندگار ملحق بناحیت قره حصار. طول او از مشرق بمغرب ده و عرض آن از شمال بجنوب هشت هزار گز است و در نقش
ابهرلغتنامه دهخداابهر. [ اَ هََ ] (ع اِ) پشت . (منتهی الارب ). || رگیست در پشت به دل پیوسته . (منتهی الارب ) (مهذب الأسماء). رگ پشت به دل پیوسته . (خلاص نطنزی ). رگ جان . رگ هف
ابحردیکشنری عربی به فارسیکشتيراني کردن , هدايت کردن (هواپيماو غيره) , طبيعت , ذات , گوهر , ماهيت , خوي , افرينش , گونه , نوع , خاصيت
عبهرلغتنامه دهخداعبهر. [ ع َ هََ ] (ع ص ) پر گوشت و بزرگ از مردم . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || اسب آکنده گوشت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). || دراز و نازک و
ابهرانلغتنامه دهخداابهران . [ اَ هََ ] (ع اِ) تثنیه ٔ ابهر. دو ابهر. دو شریان که از دل برآید و دیگر شرائین از آن دو روید.
ابهررودلغتنامه دهخداابهررود. [ اَ هََ ] (اِخ ) نام رودی است که از جنوب قزوین از کوههای سلطانیه سرچشمه گرفته خره ٔ ابهر را مشروب کرده و به نام رودشور از ساوچبلاغ طهران گذشته و به رو
ابهررودلغتنامه دهخداابهررود. [ اَ هََ ] (اِخ ) نام یکی از پنج خره ٔ خمسه ٔ زنجان که در قسمت علیای رود ابهر (ابهررود) واقعاست و دارای یکصد و شش قریه . و مرکز آن ابهر است .
ابهریلغتنامه دهخداابهری . [ اَ هََ ] (اِخ ) ابوبکر محمدبن عبداﷲبن محمدبن صالح . رجوع به ابوبکر محمد... شود.
ابهریلغتنامه دهخداابهری . [ اَ هََ ] (اِخ ) اثیرالدین مفضل بن عمر فیلسوف ایرانی از مردم ابهر قزوین یا اصفهان . بقول ابن عبری در سال 661 هَ . ق . و بقول دیگر در سال 663 هَ . ق . و
ابهرانلغتنامه دهخداابهران . [ اَ هََ ] (ع اِ) تثنیه ٔ ابهر. دو ابهر. دو شریان که از دل برآید و دیگر شرائین از آن دو روید.
ابهررودلغتنامه دهخداابهررود. [ اَ هََ ] (اِخ ) نام رودی است که از جنوب قزوین از کوههای سلطانیه سرچشمه گرفته خره ٔ ابهر را مشروب کرده و به نام رودشور از ساوچبلاغ طهران گذشته و به رو
ابهررودلغتنامه دهخداابهررود. [ اَ هََ ] (اِخ ) نام یکی از پنج خره ٔ خمسه ٔ زنجان که در قسمت علیای رود ابهر (ابهررود) واقعاست و دارای یکصد و شش قریه . و مرکز آن ابهر است .
ابهریلغتنامه دهخداابهری . [ اَ هََ ] (اِخ ) اثیرالدین مفضل بن عمر فیلسوف ایرانی از مردم ابهر قزوین یا اصفهان . بقول ابن عبری در سال 661 هَ . ق . و بقول دیگر در سال 663 هَ . ق . و
ابهریلغتنامه دهخداابهری . [ اَ هََ ] (اِخ ) ابوبکر محمدبن عبداﷲبن محمدبن صالح . رجوع به ابوبکر محمد... شود.