ابناخونلغتنامه دهخداابناخون . [ اَ ] (اِ) حصار. (فرهنگ اسدی ). حصار و قلعه و جای محکم . (برهان ) : ز سوی هند گشادی هزار نر کستان [ کذا ]ز سوی سند گرفتی هزار ابناخون . بهرامی .بتقدی
ابناخونفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهقلعه؛ حصار؛ دژ: ◻︎ ز سوی هند گشادی هزار شهرستان / ز سوی سند گرفتی هزار ابناخون (بهرامی: شاعران بیدیوان: ۴۱۰ حاشیه).
انباخونلغتنامه دهخداانباخون . [ اَم ْ ] (اِ) حصار قلعه . (برهان قاطع)(آنندراج ) (ناظم الاطباء). قلعه و حصار. (انجمن آرا)(مؤید الفضلاء) (شعوری ج 1 ورق 122 ب ) : ز سوی هند گشادی هزا
گشادنلغتنامه دهخداگشادن . [ گ ُ دَ] (مص ) پهلوی ویشاتن ، سانسکریت وی -سا (آزاد کردن ،باز کردن ). در پهلوی ویشات ، ظاهراً از وی -شا ، سانسکریت وی + شا (باز کردن ،آزاد کردن ) (= ها
انباخونلغتنامه دهخداانباخون . [ اَم ْ ] (اِ) حصار قلعه . (برهان قاطع)(آنندراج ) (ناظم الاطباء). قلعه و حصار. (انجمن آرا)(مؤید الفضلاء) (شعوری ج 1 ورق 122 ب ) : ز سوی هند گشادی هزا
حصارلغتنامه دهخداحصار. [ ح ِ ] (ع اِ) انباخون . (فرهنگ اسدی ). حصن . دژ. باره . باره ٔ دژ. دز. قلعة. قلعت . معقل . سور. (دهار). بارو : چو شمع از در دژ بیفروخت گفت که گشتیم با بخ
شهرستانلغتنامه دهخداشهرستان . [ ش َ رِ ] (اِ مرکب ) شارستان . مرکب از شهر به اضافه ٔ «ستان » پسوند مکان بمعنی کرسی ولایت . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). کرسی ولایت . (ایران در زمان ساسا