ابرسلغتنامه دهخداابرس . [ اِ ب ِ ] (اِخ ) گئورگ مُریتس . مصرشناس و داستان نویس آلمانی (1837-1898 م .). وی در حدود بیست داستان بزرگ و کوچک نوشته است ، از آن جمله است : گواردا (18
ابرصلغتنامه دهخداابرص . [ اَ رَ ] (ع ص ، اِ) آنکه به برص مبتلا باشد. برص دار. پیس . (مهذب الاسماء). پیسه . پیس اندام . پیست . اَبقع. اَسلع. مؤنث : بَرْصاء. ج ، بُرْص : اکمه و ا
ابرصفرهنگ انتشارات معین(اَ رَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کسی که به برص مبتلا باشد؛ پیسه . 2 - ماه ، قرص ماه .
ابرساملغتنامه دهخداابرسام . [ اَب َ ] (اِخ ) نام وزیر اردشیر بابکان . ابن رجفر، یا بزرجفرمدار. و بعضی گمان برده اند ابرسام ، تن سر است .
ابرسینواژهنامه آزادنام کوه باستانی است. ابرسین را کوه پارس نیز خوانده اند. (از کتاب فرهنگ پارسی دکتر میرجلال الدین کزازی).
ابرسامفرهنگ نامها(تلفظ: abar sām) (در اعلام) نام وزیر اردشیر بابکان که بلعمی او را هرجند بن سام میخواند.
ابرساملغتنامه دهخداابرسام . [ اَب َ ] (اِخ ) نام وزیر اردشیر بابکان . ابن رجفر، یا بزرجفرمدار. و بعضی گمان برده اند ابرسام ، تن سر است .