ابتثفرهنگ انتشارات معین(اَ تَ) [ ع . ] (اِ.) اصطلاحاً حروف هجای عربی را که به ترتیب «الف »، «ب »، «ث » مرتب شده و به «ی » ختم می شود «ابتث » نامند؛ مق ابجد. و ترتیب آن ها از این قرا
ابتثفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهترتیب کنونی الفبای عربی از «الف» تا «ی» پشتِسرِهم (ا، ب، ت، ث، ج، تا آخر).
حروف ابتثلغتنامه دهخداحروف ابتث . [ ح ُ ف ِ اَ ت َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) برای اقسام ترتیبهای حروف الفباء، رجوع به حروف ابجد شود.
حروف ابتثلغتنامه دهخداحروف ابتث . [ ح ُ ف ِ اَ ت َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) برای اقسام ترتیبهای حروف الفباء، رجوع به حروف ابجد شود.
رلغتنامه دهخدار. (حرف ) حرف دوازدهم از الفبای فارسی و دهم از حروف هجای عرب (ابتث ) و بیستم از حروف ابجد و بحساب جُمَّل آن را به دویست دارند و از حروف مکسوره و زلاقه و مسروری
الفابیطوسلغتنامه دهخداالفابیطوس . [ ] (معرب ، اِ) حروف الفابیطوس همان حروف ابتثی است بقرار زیر: ا ب ت ث ج ح خ د ذ ر ز س ش ص ض طظ ع غ ف ق ک ل م ن و هَ ی . (از فهرست ابن الندیم ).
ملغتنامه دهخدام . (حرف ) حرف بیست و هشتم ازالفبای فارسی و حرف بیست و چهارم از الفبای ابتثی (حروف هجای عربی که به ترتیب الف . ب . ت . ث آید، مقابل ابجدی ) و حرف سیزدهم از الفب