آویژهلغتنامه دهخداآویژه . [ ژَ / ژِ ] (ص ، اِ) ویژه . خاص . خالص . بَحْت . || مجازاً، دلبر. معشوق . || آویزه . پاکیزه . || شراب انگوری .
اویجهلغتنامه دهخدااویجه . [ اُ وَ ج ِه ْ ] (ع اِ مصغر) مصغر اَوجُه . گویند: نظروا الی باویجه سوء؛ ای بکراهة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
اویژهلغتنامه دهخدااویژه . [ اَ ژَ / ژِ ] (ص ، اِ) خالص و خاصه و پاک و پاکیزه . (برهان ). پاک و پاکیزه و خالص . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ویژه . (انجمن آرا). || اویزه که شراب انگ
آویژگانلغتنامه دهخداآویژگان . [ ژَ / ژِ ] (اِ) ج ِ آویژه . ویژگان . خواص . || مجازاً، دلبران . معشوقان .
بادهلغتنامه دهخداباده . [ دَ / دِ ] (اِ) شراب ، چه باد غرور در سر می آورد. (رشیدی ). شراب ،چه باد بمعنی غرور آمده و هاء نسبت است . (غیاث ). شراب . (ناظم الاطباء). بمعنی مسکری اس