آنسهلغتنامه دهخداآنسه . [ ن ِ س َ ] (ع ص ، اِ) تأنیث آنِس . زنی نیکوحدیث . طیّبةالنفس . ج ، اَوانِس . || در تداول عربی امروز، به معنی دخترخانم ، بانوچه بکار است .
انصحدیکشنری عربی به فارسینصيحت کردن , اگاهانيدن , توصيه دادن , قضاوت کردن , پند دادن , رايزني کردن , منصرف کردن , بازداشتن(کسي ازامري) , دلسردکردن
انسةلغتنامه دهخداانسة. [ اَ ن َ س َ ] (ع مص ) اَنَس . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). رجوع به انس (مص ) شود. || (اِمص ) بی پژمانی و الفت . (منتهی الارب ) (نا
انسةلغتنامه دهخداانسة. [ اَ ن َ س َ ] (ع مص ) اَنَس . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). رجوع به انس (مص ) شود. || (اِمص ) بی پژمانی و الفت . (منتهی الارب ) (نا
کامللغتنامه دهخداکامل . [ م ِ ] (اِخ ) ابن فتح بن ثابت بن شاپورمکنی بابوتمام و ملقب به ضریر ازمردم بادر است در بغداد سکونت کرد. مردی ادیب و فاضل و با ذکاوت بود، در فنون مختلف عل
ذبیانیلغتنامه دهخداذبیانی . [ ذُب ْ ] (اِخ ) یا نابغه ٔ ذبیانی . زیادبن معاویةبن ضباب الذبیانی الغطفانی المضری . مکنی به أبی أمامة. شاعری است جاهلی از طبقه ٔ اولی از بطن ذبیان ا