آمدیلغتنامه دهخداآمدی . [ م ِ ] (اِخ ) عبدالواحدبن محمدبن عبدالواحد... تمیمی . وی از علمای اخبار شیعه و صاحب کتاب الغرر و الدرر در کلمات منسوب به حضرت علی بن ابیطالب (ع ) است .
آمدیلغتنامه دهخداآمدی . [ م ِ ] (ص نسبی ) منسوب به شهر آمِد. || (اِخ ) نسبت و لقب چند تن از دانشمندان و از آن جمله ابوالفضایل علی بن یوسف بن احمد متوفی در 608 هَ .ق . و سیف الدی
آمدیلغتنامه دهخداآمدی .[ م ِ ] (اِخ ) حسن بن بشربن یحیی ، مکنی به ابوالقاسم ،از مردم بصره و از دانشمندان قرن چهارم هجری و صاحب تألیفاتی بوده است ازجمله : کتاب المختلف و المؤتل
آمدیگویش خلخالاَسکِستانی: bâmmayš دِروی: bâmay.š شالی: bâm.iš کَجَلی: b.âm.eyr کَرنَقی: bâmbeyš کَرینی: bâmiš کُلوری: bâmiš گیلَوانی: bâmariš لِردی: bəmeš
آمدیگویش کرمانشاهکلهری: hâtɪ گورانی: hâtɪ سنجابی: hâtɪ کولیایی: ahâtɪ زنگنهای: hâtɪ جلالوندی: hâtɪ زولهای: hâtɪ کاکاوندی: hatɪ هوزمانوندی: hatɪ
امدیلغتنامه دهخداامدی . [ اَ دا ] (ع ن تف ) گویند: فلان امدی العرب ؛ بزرگترین و اعلا و ابعد آنان (اعراب ) در عزت و مرتبه و بزرگی . (ازناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب ال
عمدیدیکشنری فارسی به انگلیسیaforethought, conscious, deliberate, intentional, set, studied, voluntary, willful, witting
عمدیلغتنامه دهخداعمدی . [ ع َ ] (ص نسبی ) منسوب به عمد. باتعمد. تعمداً. از روی قصد. رجوع به عَمد شود.
امدیزهلغتنامه دهخداامدیزه . [ اَ زَ ] (اِخ ) از روستاهای بخارا است . از آنجاست ابوبشر بشاربن عبداﷲ امدیزی بخاری . (از انساب سمعانی ص 49) (معجم البلدان ).
امدیهلغتنامه دهخداامدیه . [ اَ ی َ ] (ع اِ) ج ِ مَدَِی ّ.آبهایی که از حوض روان شود و پلید گردد. (از ناظم الاطباء). || حوضهایی که گرداگرد آنرا سنگ گرفته باشند. (از ناظم الاطباء).
آمدیدگویش خلخالاَسکِستانی: bâmmayrân دِروی: bâmay.rân شالی: bâm.irân کَجَلی: b.âm.eyrân کَرنَقی: bâmbeyrân کَرینی: bâmirân کُلوری: bâmirân گیلَوانی: bâmarirân لِردی: bəmərân
امدیزهلغتنامه دهخداامدیزه . [ اَ زَ ] (اِخ ) از روستاهای بخارا است . از آنجاست ابوبشر بشاربن عبداﷲ امدیزی بخاری . (از انساب سمعانی ص 49) (معجم البلدان ).