آلالهلغتنامه دهخداآلاله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) شقایق . (برهان ). الاله . لاله ، یا لاله ٔ نعمان : چون دواتی بُسَدین است خراسانی وارباز کرده سر آلاله بطَرْف ِ چمنا. منوچهری .و بیت ذ
آلالهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. لاله؛ لالۀ سرخ.۲. شقایق.۳. تیرهای از گیاهان دولپهای جداگلبرک.
الالهلغتنامه دهخداالاله . [ اَ ل َ / ل ِ] (اِ) آلاله . شقایق النعمان . کاسه بشکنک : الاله ٔ کوهساران هفته ای بی بنفشه ٔ جویباران هفته ای بی .باباطاهر.رجوع به آلاله شود.
الاله شنگلغتنامه دهخداالاله شنگ . [ اَ ل َ / ل ِ ش ِ ] (اِمرکب ) شنگ . لحیةالتیس . اذناب الخیل . ریش بز. ریش بز خالدار. رجوع به شنگ شود.