آفتابهلغتنامه دهخداآفتابه . [ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) آب تابه . ظرفی فلزین با لوله ای بلند که در آن آب گرم کنند. مِحَم ّ. || اِبریقی از فلز و بیشتر از مس که در طهارتخانه بکاربرند.
آفتابهگویش خلخالاَسکِستانی: âvtâva دِروی: âvtâva شالی: âftâva کَجَلی: âftâfa کَرنَقی: âftâva کَرینی: âftâvi کُلوری: âvtâva گیلَوانی: âvtâva لِردی: üftiya
آفتابه دارلغتنامه دهخداآفتابه دار. [ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب ) آنکه در خانه ٔ پادشاهان و اعیان رجال شغلش آفتابه داشتن است .
آفتابه داریلغتنامه دهخداآفتابه داری . [ ب َ / ب ِ ] (حامص مرکب ) کار آفتابه دار. || (اِ مرکب ) آنجای که آفتابه در آن دارند.