آغللغتنامه دهخداآغل . [ غ ِ / غ ُ ] (اِ) جای گوسفندان و گاوان و دیگر چارپایان بشب در خانه یا کوه وبیشتر کنده ای در زیرزمین باشد. کمرا. شب گاه . شبغا. شوگاه . آغیل . شوغا. شب غا
آغلفرهنگ انتشارات معین(غَ یا غُ) ( اِ.) 1 - جایی برای گوسفندان و گاوان . 2 - لانة مرغ خانگی . 3 - لانه زنبور.
عقللغتنامه دهخداعقل . [ ع َ ] (ع مص ) بندکردن دوا شکم را. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و چنین دارویی را عَقول و شکم را معقول گویند. (ازاقرب الموارد). قبض آوردن دارو شکم
عقللغتنامه دهخداعقل . [ ع َ ق َ ] (ع اِمص ) برتافتگی پای شتر و بر همدیگر خوردن زانوی آن . (از منتهی الارب ). اصطکاک دو زانو، یا پیچیدگی در پای ، و گشادگی عرقوب بزرگ و آن ناپسند
عقللغتنامه دهخداعقل . [ ع َ ق َ ] (ع مص ) «أعقل » بودن شتر. (از اقرب الموارد). رجوع به اعقل و عَقَل در معنی اسمی شود.
آغُلگویش خلخالاَسکِستانی: tayla/ pasalâ دِروی: andiz/ kâm شالی: tabla کَجَلی: âqəl کَرنَقی: kom کَرینی: âqol کُلوری: gâč گیلَوانی: kum لِردی: zâqa/ komb
آغُلگویش کرمانشاهکلهری: âxel̆ گورانی: âxel̆ سنجابی: âxel̆ کولیایی: âxel̆ زنگنهای: âxel̆ جلالوندی: âxel̆ زولهای: âxel̆ کاکاوندی: âxel̆ هوزمانوندی: âxel̆