آشپزلغتنامه دهخداآشپز. [ پ َ ] (نف مرکب ) آنکه شغلش پختن طعام است . خوالیگر. خوالگر. دیگ پز. مطبخی . طباخ . باورچی . پزنده . خوراک پز. خورده پز.- امثال :آشپز که دو تا شد آش یا
آشپزگویش خلخالاَسکِستانی: âšpej دِروی: âšpej شالی: âšpaj کَجَلی: âšpaz کَرنَقی: âšpaz کَرینی: âšpaj کُلوری: âšpaj گیلَوانی: âšpej/ kayvâni لِردی: âšpaz