آزفهلغتنامه دهخداآزفه . [ زِ ف َ ] (ع اِ) رستخیز. (مهذب الاسماء). رستاخیز. قیامت . || (ص ) شتابنده (صفت قیامت ).
ازفلغتنامه دهخداازف . [ اَ زَ ] (ع مص ) نزدیک رسیدن وقت کاری . اُزوف . نزدیک آمدن . (زوزنی ). نزدیک شدن کوچ . قوله تعالی : ازفت الاَّزفة (قرآن 57/53)؛ نزدیک رسید قیامت . || شتا
زبانلغتنامه دهخدازبان . [ زَب ْ با ] (اِخ ) ابن علأبن عمار مازنی مکنی به ابوعمرو (70-154 هَ . ق .) یکی از قراء سبعه . یونس و دیگر مشایخ بصریین قرائت از وی گرفته اند. (ازفهرست ا
فاسلولغتنامه دهخدافاسلو. [ ] (معرب ، اِ) به یونانی لوبیاست . فاصولیا. (ازفهرست مخزن الادویه ). فاسولیا. فاسیولن . اصوفورون .
مقناعلغتنامه دهخدامقناع . [ م ِ ] (ع اِ) سرانداز. روسری زنانه . (ازفهرست ولف ). مقنع. مقنعه : هم از شعر پیراهنی لاجوردیکی سرخ شلوار و مقناع زرد. فردوسی .وز آن خلعتی کامد او را ز
کاظملغتنامه دهخداکاظم . [ ظِ ] (ع ص ) ج ، کُظَّم . (منتهی الارب ). و کاظمین . خاموش و فروخورنده ٔ خشم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). حلیم و بردبار. ساکت : الذین ینفقون فی السراء و