1222 مدخل
۱. کسی که دیگران را آرایش کند؛ آرایشکننده؛ سلمانی؛ آرایشکار.۲. کسی که جایی را تزئین و آماده میکند؛ دکوراتور.
۱. آراینده ۲. چهرهآرا، مشاطه ۳. پیرایشگر، حلاق، سرتراش، سلمانی
barber, beautician, cosmetologist
berber, kuaför
آرایشگر. [ ی ِ گ َ ] (ص مرکب ) زاین . مزیِّن . مشّاطه . || سلمانی . گرّای .
(یِ گَ) (ص فا.) آن که آرایش کند، سلمانی .
تصفيفة الشعر
مصفف الشعر
coiffeur
hairdresser
زينة
آرایشگر
ارایشگر