آدم خوارفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. موجود وحشی که گوشت انسان را بخورد؛ مردمخوار.۲. [مجاز] ستمکار.
مردم خواریلغتنامه دهخدامردم خواری .[ م َ دُ خوا / خا ] (حامص مرکب ) آدم خواری . خوردن گوشت آدمیزاد. عمل مردم خوار. رجوع به مردم خوار شود.
مردم خوارلغتنامه دهخدامردم خوار. [ م َ دُ خوا / خا ] (نف مرکب ) آدم خوار. که گوشت آدمیزاده خورد. مردم خور : با ملک ترک دویست پیل بود کارزاری و سیصد شیر مردم خوار. (ترجمه ٔ طبری بلعمی
anthropophagousدیکشنری انگلیسی به فارسیانسان شناسی، مربوط به ادم خواری، وحشی، تغذیه کننده از گوشت انسان
جرجانیلغتنامه دهخداجرجانی . [ ج ُ ] (اِخ ) آدم بن محمدبن آدم خواری مکنی به ابومحمد. از روات است . و عبداﷲبن عدی و جز او از وی روایت کنند. (از تاریخ جرجان ابوالقاسم سهمی ص 125).