آخرالزمانلغتنامه دهخداآخرالزمان . [ خ ِ رُزْزَ ] (ع اِ مرکب ) رجوع به آخرزمان شود : تو فتنه ٔ آخرالزمانی من سعدی آخرالزمانم .سعدی .
آخرالزمانفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهقسمت واپسین از روزگار که دنیا به آخر برسد و به قیامت بپیوندد؛ پایان روزگار: ◻︎ هرکس به زمان خویشتن بود / من سعدی آخرالزمانم (سعدی۲: ۵۱۲).
امیر آخرالزمانلغتنامه دهخداامیر آخرالزمان . [ اَ رِ خ ِ رُزْ زَ ] (اِخ ) کنایه از حضرت قائم است . (از انجمن آرا).
فخرالزمانلغتنامه دهخدافخرالزمان . [ ف َ رُزْ زَ ] (اِخ ) ابوالمحاسن ، مسعودبن علی بیهقی . رجوع به مسعود شود.
آخرزمانلغتنامه دهخداآخرزمان . [ خ ِ زَ ] (اِ مرکب ) آخرالزّمان . قسمت واپسین از دوران که بقیامت پیوندد : خواهم شدن بکوی مغان آستین فشان زین فتنه ها که دامن آخرزمان گرفت . حافظ.از آ
آخرزمانفرهنگ انتشارات معین(خَ. زَ) [ ع . ] (اِمر.) 1 - دورة آخر. 2 - قسمت واپسین از دوران روزگار که به قیامت متصل گردد، آخرالزمان . 3 - مجازاً روزگاری که در آن حوادث نامعمول یا کارهای نا