چغارلغتنامه دهخداچغار. [ چ َ ] (اِ) آواز ساز. (ناظم الاطباء). صدای چنگ و ساز و امثال آن . (از شعوری ). || شور و غوغای در جنگ . || انبار زیرزمینی . (ناظم الاطباء). و رجوع به چغار
غارجلغتنامه دهخداغارج . [ رِ / رَ ] (اِ) صبوحی باشد و آن شرابی است که بوقت صبح خورند. || شراب را نیز گفته اند مطلقاً خواه صباح خورند و خواه شام . (برهان ).