چراغینهلغتنامه دهخداچراغینه . [ چ َ / چ ِ ن َ / ن ِ ] (اِ) شب تاب ، در لهجه ٔ مردم آذرآبادگان . (از فرهنگ اسدی ). کرمی خرد و سبزرنگ که در شب تاریک چون چراغ میدرخشد. چراغله . چراغک
رامینهلغتنامه دهخدارامینه . [ ن َ / ن ِ ] (اِخ ) رام . رامین . نام رامین است عاشق ویس . (از برهان ). همان رام عاشق ویس و واضع چنگ است . (از فرهنگ رشیدی ). و رجوع به رام و رامین و
راسینهلغتنامه دهخداراسینه . [ ن َ ] (اِخ ) تلفظ ترکی راسین . رجوع به راسین و قاموس الاعلام ترکی ج 3 شود.