چم چملغتنامه دهخداچم چم . [ چ َ چ َ ] (اِخ ) دهی از دهستان فارسینج بخش اسدآباد شهرستان همدان که در 35 هزارگزی جنوب باختری قصبه ٔ اسدآباد و 4 هزارگزی فارسینج واقع است . کوهستانی و
چم چمفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. نوعی کفش که رویۀ آن را با نخ میبافند و ته آن را از لته و کهنه درست میکنند؛ گیوه.۲. سم حیوانات چهارپا؛ سم: ◻︎ تا تو چمچم کنی شکسته بُوَد / بر سرت سنگ همچو «
مؤجملغتنامه دهخدامؤجم . [ م ُءْ ج ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ایجام . (از منتهی الارب ، ماده ٔ اج م ). رجوع به ایجام شود.
مؤوملغتنامه دهخدامؤوم . [ م ُ ءَوْ وِ ] (ع ص ) تشنه گرداننده . || فربه و کلان خلقت گرداننده ستور را (آب و علف ). (از منتهی الارب ).
مؤوملغتنامه دهخدامؤوم . [ م ُ ءَوْ وَ ] (ع ص ) کلان سر زشت خلقت . بزرگ سر و بزرگ اندام و زشت خلقت . مأوم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). آنکه سر و هیکل درشت دارد. رجوع به مأ
آبانبارگویش کرمانشاهکلهری: se:l̆/ hase:l̆ گورانی: hasül̆ سنجابی: hasül̆ کولیایی: hasül̆ زنگنهای: hase:l̆ جلالوندی: hasül̆ زولهای: se:l̆/ hase:l̆ کاکاوندی: hase:l̆ هوزمانوندی: has
اهرُم (دیلم)گویش کرمانشاهکلهری: daɪlam گورانی: dɪlam سنجابی: daɪlam کولیایی: daɪlam زنگنهای: daɪlam/ mu:l جلالوندی: mu:l زولهای: mu:l کاکاوندی: mu:l هوزمانوندی: mu:l
بیلگویش کرمانشاهکلهری: be:l̆/ pâmara گورانی: pâmara سنجابی: be:l̆ کولیایی: be:l̆ زنگنهای: be:l̆ جلالوندی: be:l̆ زولهای: be:l̆ کاکاوندی: be:l̆ هوزمانوندی: be:l̆
تأییدگویش کرمانشاهکلهری: qabu:l گورانی: qabu:l سنجابی: qabu:l کولیایی: qabu:l زنگنهای: hatâ جلالوندی: hatâ زولهای: hatâ کاکاوندی: hatâ هوزمانوندی: hatâ