چشتلغتنامه دهخداچشت . [ چ ِ ] (اِخ ) نام موضعی است .(برهان ) (ناظم الاطباء). نام قریه ای است قریب بهرات رود و اوبه و شاقلان در کمال صفوت هوا و عذوبت ماء و از آنجا بوده اند بزرگ
چشتلغتنامه دهخداچشت . [ چ ُ ](اِ) درختچه ایست که در کلیه ٔ نقاط مرطوب جنگل های شمال فراوانست ، و آنرا در مازندران «جز»، در رشت «کول »و «کوله خاص » و در برخی نقاط طالش «پل » نام
گشتفرهنگ مترادف و متضاد۱. تفرج، تفریح، تماشا، سیاحت، سیر، گردش، گشتن، هواخوری ۲. پاسبانی ۳. تبدیل، تغییر ۴. تفحص، جستجو