غوللغتنامه دهخداغول . (اِخ ) نام ستاره ای است که آن را سرغول نیز گویند. (غیاث اللغات ). صحیح آن حامل رأس الغول (برشاوش ) است . رجوع به حامل رأس الغول شود.
غوللغتنامه دهخداغول . (پسوند) (مزید مؤخر امکنه ) درآخر اسامی امکنه آید چون : شرمغول ، زاغول و فرغول .
غوللغتنامه دهخداغول . (ترکی ، اِ) در ترکی بمعنی دست و بازو و بال و جناح . امروزه بیشتر قول (به قاف ) نویسند. صاحب غیاث اللغات گوید: فوجی را گویند که سردار در آن باشد.
غوللغتنامه دهخداغول . (اِخ ) نام زنی جادوگر. اسفندیار در خوان چهارم از هفت خوانی که از راه روئین دژ دید بکشته است : ورا [ زن جادو را ] غول خوانند شاها بنام بروز جوانی مشو پیش د
غِلٍّفرهنگ واژگان قرآنکينه و عداوت و خشم دروني و حسد-کينه و حسد ي که آدمي را وادار ميکند به ديگران آزار برساند - خيانت (کلمه غل در اصل به معناي داخل شدن است )
صحبت کردنگویش خلخالاَسکِستانی: gaf ž.e دِروی: gaf z.en شالی: lâva kard.an کَجَلی: gaf že.y.an کَرنَقی: lâva kard.an کَرینی: lâva kard.an کُلوری: gaf ziy.an گیلَوانی: gaf žâr.i ل
گول زدنگویش خلخالاَسکِستانی: gul ž.e دِروی: gul z.en شالی: gul panân کَجَلی: gul že.y.an کَرنَقی: vâzid.an کَرینی: vâzi dân کُلوری: gul ziy.an گیلَوانی: gul žar.i لِردی: vâzzi d
پرواز کردنگویش خلخالاَسکِستانی: par gat.e دِروی: par gat.en شالی: par gat.an کَجَلی: par že.y.an کَرنَقی: par âkat.an کَرینی: par gat.an کُلوری: par gat.an گیلَوانی: par gat.i لِرد
از دست دادنگویش خلخالاَسکِستانی: da.gənəst.e دِروی: da.gənəs.en شالی: das barkard.an کَجَلی: dast.ku de.y.an کَرنَقی: dast.ək d.an کَرینی: das bar kard.an کُلوری: das bar.kard.an گی