جعدةلغتنامه دهخداجعدة. [ ج َ دَ ] (اِخ ) ابن عبدالعزی از بطنی از بطون خزاعة است . (از عقد الفرید ج 3 ص 333).
جعدةلغتنامه دهخداجعدة. [ ج َ دَ ] (اِخ ) ابن کعب بن ربیعه . از بنی عامربن صعصعه ، از عدنان جدی جاهلی است و نسبت بدو جعدی است . نابغه ٔ جعدی از فرزندان وی بشمارست . (الاعلام زرکل
جعدةلغتنامه دهخداجعدة. [ ج َ دَ ] (اِخ ) ابن هبیرةبن ابی وهب القرشی المخزومی داماد علی بن ابی طالب (ع ) و شوهردختر وی ام الحسن است . وی در سال 37 هَ . ق . از جانب علی (ع ) به ول
جعدةلغتنامه دهخداجعدة. [ ج َ دَ ] (اِخ ) بنت الشعث بن قیس ، زوجه ٔ حضرت امام حسن مجتبی (ع ) بود. معاویةبن ابی سفیان وی را تطمیع کرد که اگر به حضرت حسن زهر بنوشاند صدهزار درهم بد
جعدةلغتنامه دهخداجعدة. [ ج َ دَ] (اِخ ) (بنو...) قبیله یی است از اولاد جعدةبن کعب ربیعه . از آن قبیله است نابغه ٔ جعدی . (منتهی الارب ).
کعدةلغتنامه دهخداکعدة. [ ک َ دَ ] (ع اِ) سرپوش شیشه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
عدوةلغتنامه دهخداعدوة. [ ع ُدْ وَ ] (ع اِ) مکان دور. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || جای بلند. عِدوة. ج ، عداء، عُدوات ، عُدیات . || کرانه ٔ وادی . عَدوة. (از منتهی الارب ).
عدوةلغتنامه دهخداعدوة. [ ع َدْ وَ ] (ع اِ) کرانه ٔ وادی . عُدوة. (منتهی الارب ). || (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ).
عدوةلغتنامه دهخداعدوة. [ ع ِدْ وَ ] (ع اِ) کرانه ٔ وادی . (منتهی الارب ). کنار رود. (مهذب الاسماء) (غیاث اللغات ). || جای بلند. عِدوة. ج ، عداء، عُدوات ، عُدیات . || درازی وپهنا
عدةلغتنامه دهخداعدة. [ ع ِ دَ ] (ع مص ) وعده کردن . (ترجمان عادل بن علی ) نوید دادن . وعده دادن . وعد. موعد. موعدة. موعودة. (منتهی الارب ).