جحافلغتنامه دهخداجحاف . [ ج َح ْ حا ] (اِخ ) لطف اﷲبن احمدبن لطف اﷲبن احمد. از مورخان و ادیبان یمن بود. وی بسال 1189 هَ . ق . بدنیا آمد و بسال 1243 هَ . ق . در صنعاء درگذشت . او
جحافلغتنامه دهخداجحاف . [ ج َح ْ حا ] (اِخ ) محله ای است به نیشابور. (از معجم البلدان ) (منتهی الارب ) (مرآت البلدان ).
جحافلغتنامه دهخداجحاف . [ ج َح ْ حا ] (اِخ )یحیی بن ابراهیم بن علی الحبوری الحسی . وی شاعر و نویسنده و از مردم حبور [ در یمن ] بود. در سال 1117 هَ. ق . درگذشت . دیوان اشعار او ر
جحافلغتنامه دهخداجحاف . [ ج ِ ] (ع مص ) زحمت دادن کسی را. || کارزار کردن . (از اقرب الموارد) || انبوهی نمودن . || نزدیک شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ذیل اقرب الموارد). ||
جحافلغتنامه دهخداجحاف . [ ج ُ ] (اِخ ) جبل جحاف ؛ کوهی است به یمن . (منتهی الارب ). و رجوع به معجم البلدان و مراصد الاطلاع شود.
حافلغتنامه دهخداحاف . [ حاف ف ] (ع ص ) نعت فاعلی از حف ّ. گرداگردآینده چیزی را، و منه قوله تعالی : و تری الملائکة حافین من حول العرش ... (قرآن 75/39). || سخت چشم زخم رساننده .
حافلغتنامه دهخداحاف . [ فِن ْ ] (ع ص ) نعت فاعلی از حفی و حِفوة. برهنه پای . || سوده پای . (منتهی الارب ). || نعت فاعلی از حِفایة و تِحْفایة. مبالغه کننده در مهربانی و نوازش و
وحافلغتنامه دهخداوحاف . [ وِ ] (ع اِ) ج ِ وحفة به معنی سنگ سیاه و آواز. (آنندراج ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). رجوع به وحفة شود.
حاف و رافلغتنامه دهخداحاف و راف . [ حاف ْ ف ُ راف ف ] (ع اِ مرکب ، از اتباع ) پرستار. دلسوز. حامی . خادم و امثال آن : ما له حاف و لا راف ؛ کس ندارد. بی کس است .