جنیبتلغتنامه دهخداجنیبت . [ ج َ ب َ ] (اِ) از عربی جنیب ، یدک . اسب کتل . (ناظم الاطباء). بالاد. بالاده . (فرهنگ فارسی معین ) : رسولدار برفت با جنیبتان و قومی انبوه . (تاریخ بیهق
جنیبتفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. اسب یدک.۲. [قدیمی] اسب خاص پادشاه که زین و یراق کرده و بر در بارگاه نگاه میداشتند.
جنیبت کشلغتنامه دهخداجنیبت کش . [ ج َ ب َ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) شخصی را گویند که اسب کوتل را میکشد. (ناظم الاطباء) (برهان ) : دور جنیبت کش فرمان توست سفت فلک غاشیه گردان توست . نظا
دوجنیبتلغتنامه دهخدادوجنیبت . [ دُ ج َ ب َ ] (ص مرکب ) دوجنیبه . با دویدک . || (اِ مرکب ) کنایه از روز و شب باشد. (برهان ) کنایه است از شب و روز و لیل و نهار. (فرهنگ فارسی معین ).