وقعتلغتنامه دهخداوقعت . [ وَ ع َ ] (ع اِ) سختی و آسیب کارزار. (غیاث اللغات ). || جنگ . کارزار. (مهذب الاسماء).- وقعت افتادن ؛ جنگ پیش آمدن : مهلب بن ابی صفره را با وی وقعت افتا
روزگویش خلخالاَسکِستانی: ruj دِروی: ruz شالی: ruz کَجَلی: ruj کَرنَقی: ruj کَرینی: ruj کُلوری: ruz گیلَوانی: ruz لِردی: ruj
روزه گرفتنگویش خلخالاَسکِستانی: ruja gat.e دِروی: ruza gat.en شالی: ruza gat.an کَجَلی: ruja gat.an کَرنَقی: ruja kat.an کَرینی: ruja gat.an کُلوری: ruza gat.an گیلَوانی: ruza gat.
روزه گرفتنگویش اصفهانی تکیه ای: ruǰa begiri طاری: röǰa gat(mun) طامه ای: ruǰa gitan طرقی: röǰa geratmun کشه ای: röǰa gatmun نطنزی: ruǰa geretan