کنجکاولغتنامه دهخداکنجکاو. [ ک ُ ] (نف مرکب ) کنجکاونده . جساس . تفحص کننده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). آنکه کنجکاوی کند. متفحص . غوررس . (فرهنگ فارسی معین ) : ای بسا گنج آکنان
یکهزارمگویش اصفهانی تکیه ای: ye(k)hezârom طاری: yekhezârom طامه ای: ihezârom طرقی: yakhözârom کشه ای: yekhezârom نطنزی: ye(k)hezârom