ویانلغتنامه دهخداویان . [ وِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حاجیلو از بخش کبودرآهنگ شهرستان همدان . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
ویانواژهنامه آزاددلربا ویان:در رسم الخط کردی:" ڤیان " به معنای عشق و فراتر از عشق ( خوشه ویستی ) میباشد و نام دخترانه است . اصل و ریشه آن کردی کرمانج میباشد .
جویانلغتنامه دهخداجویان . (نف ، ق ) جوینده . (آنندراج ) : باز یارب چونم از هجران دوست باز چون گم گشته ام جویان دوست . فرخی .فانی اشد شوقاً الیک ، بهشت ما ترا جویانست . (قصص الانب
جیانلغتنامه دهخداجیان . [ ج َی ْ یا ] (اِخ ) شهری است به اندلس . از آن شهراست ابن مالک و ابوحیان اندلسی که از ائمه ٔ عربیت اند. (منتهی الارب ). میان آن و قرطبه پنجاه میل است . ر