وَجْهِيَفرهنگ واژگان قرآنچهره ام -رویم - صورتم (وجه هر چيزي به معناي ناحيهاي از آن چيز است که با آن با غير روبرو ميشود و ارتباطي با آن دارد ، همچنان که وجه هر جسمي سطح بيرون آن است ، و
هَوَىٰفرهنگ واژگان قرآنافتاد (وَﭐلنَّجْمِ إِذَا هَوَىٰ :سوگند به ستاره هنگامى که [براى غروب کردن درکرانه افق] افتد)
هئچلغتنامه دهخداهئچ . [ هََ ءِ ] (اوستایی ، مص ) در زبان اوستا به معنی آب پاشیدن یا آب ریختن و تر کردن به کار رفته . در تفسیر اوستا واژه ٔ هئچ در پهلوی به آشنجیتن گردانیده شده