وجناءلغتنامه دهخداوجناء. [ وَ ] (ع ص ) شترماده ٔ سخت و استواراندام ، این مأخوذ از وجین است و گویند وجناء ناقه ٔ بزرگ وجنه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (از ناظم
جناءلغتنامه دهخداجناء. [ ج ُن ْ نا ] (ع اِ) ج ِ جانی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به جانی شود.
جوناءلغتنامه دهخداجوناء. [ ج َ ] (ع اِ) آفتاب . || دیگ . || ناقه ٔ سیاه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
وناءلغتنامه دهخداوناء. [ وَ] (ع اِمص ) ماندگی . (منتهی الارب ). || سستی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به ونی شود.