گروش

رؤش . [ رَ ئو ] (ع ص ) مرد صاحب گوش بسیارموی . (از منتهی الارب ) (از معجم متن اللغه ). || مردی که موی چهره اش بسیار باشد. (از معجم متن اللغه ). || شتری که گوش

روش

لغت‌نامه دهخدا

روش . (ص ) مخفف روشن باشد که از روشنائی است چنانکه گویند «چشم شما روش ». (برهان قاطع). مخفف روشن . چنانکه گویند چش روشی یعنی چشم روشن . (آنندراج ). || (حامص ) ر

روش

لغت‌نامه دهخدا

روش . [ رَ ] (اِخ ) از قدیسان دین مسیح بشمار میرود. وی در مونتپلیه ٔ فرانسه بدنیا آمد (1295 - 1327م .) و قسمتی از عمر خویش را در ایتالیا وقف درمان طاعون زدگان ک

روش

لغت‌نامه دهخدا

روش . [ رَ ] (ع اِ) سبکی عقل . (از معجم متن اللغة).

روش

لغت‌نامه دهخدا

روش . [ رَ ] (ع مص ) بسیار خوردن و کم خوردن . از لغات اضداد است . (منتهی الارب ). بسیار خوردن و کم خوردن . و از اضداد است و در لسان روش ، خوردن بسیار ووَرش بمعن

جست‌وجوی متن

گفتی

گویش اصفهانی

تکیه ای: bedvât طاری: bedvât طامه ای: bod(v)ât طرقی: bedvât/ bedât کشه ای: bedvâ نطنزی: badvât

گفت

گویش اصفهانی

تکیه ای: bešvât طاری: bešvât طامه ای: boy(v)ât طرقی: bešvât/ bešât کشه ای: bešvâ نطنزی: bašvât

گفتیم

گویش اصفهانی

تکیه ای: bemunvât طاری: bemunvât طامه ای: bomun(v)ât طرقی: bemunvât کشه ای: bemunvâ نطنزی: bamu(n)vât

گفتید

گویش اصفهانی

تکیه ای: bedunvât طاری: bedunvât طامه ای: bodun(v)ât طرقی: bedunvât کشه ای: bedunvâ نطنزی: badu(n)vât

گفتند

گویش اصفهانی

تکیه ای: bešunvât طاری: bešunvât طامه ای: bošun(v)ât طرقی: bešunvât کشه ای: bešunvâ نطنزی: bašu(n)vât