گدازادهلغتنامه دهخداگدازاده . [ گ َ / گ ِ دَ / دِ ] (ص مرکب ) فرزند گدا. کسی که از خانواده ٔگدا باشد. || پست فطرت . خسیس : شنیدم که وقتی گدازاده ای نظر داشت با پادشازاده ای .سعدی (
درزادهلغتنامه دهخدادرزاده . [ دَ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) تخته ای باشد که آسیابانان در پیش آب گذارند تا آب بطرف دیگر برود و آنرا درزاده ٔ آسیا نیز گویند. (برهان ) (از آنندراج ). درک ک
کودزادهلغتنامه دهخداکودزاده . [ دَ ] (اِخ ) نام مادر هرمز پسر شاپور ساسانی . (از مجمل التواریخ و القصص ص 64) .
گدازادگیلغتنامه دهخداگدازادگی . [ گ َ / گ ِ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) گدازاده بودن . || مجازاً پستی . لئامت . خست .
گدازندهلغتنامه دهخداگدازنده . [ گ ُ زَ دَ / دِ ] (نف ) ذوب کننده . حل کننده . آب کننده : صُهر؛ گدازنده ٔ پیه . جَمول ؛ گدازنده ٔ پیه . (منتهی الارب ). گدازنده ٔ طلا و مثل آن . (ترج
گدازیدهلغتنامه دهخداگدازیده . [ گ ُ دَ / دِ ] (ن مف ) گداخته شده . ذوب شده . آب شده . حل شده : نگه کن آب و یخ در آبگینه فروزان هر سه همچون شمع روشن گدازیده یکی دوتا فسرده به یک لون