گلشاهلغتنامه دهخداگلشاه . [ گ ِ ] (اِخ ) (از: گل بفتح اول = گر، کوه + شاه ، جزء اول در اوستا گئری ، کوه ) کیومرث را «گرشاه » نامیده اند و حمزه ٔ اصفهانی این کلمه را به «ملک الطین
ده گلشاهلغتنامه دهخداده گلشاه . [ دِه ْ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از بخش میان کنگی شهرستان زابل . واقع در شش هزارگزی شمال ده دوست محمد نزدیک مرز افغانستان سکنه آن 158 تن . آب آن از رودخا
کاولشاهلغتنامه دهخداکاولشاه . [ وُ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) نام عام امرای کابل . (یادداشت مؤلف ). کابل خدای . رجوع به کاول و کابل خدای شود.
گهگاهگویش اصفهانی تکیه ای: gâhivaxdâ طاری: gâhovaxdi طامه ای: gâhgâhi طرقی: gahgâh کشه ای: gahgâh نطنزی: yagvaxdi/ gâhgâhi
گهگاهگویش خلخالاَسکِستانی: har dan دِروی: gâ gələf شالی: har dan کَجَلی: gâh gâhi کَرنَقی: gâ: u gudâr کَرینی: hardam کُلوری: gâ gây گیلَوانی: gâyi gəlaf لِردی: hardama