گلگشتلغتنامه دهخداگلگشت . [ گ ُ گ َ ] (اِخ ) نام تفرجگاهی نزدیک شیراز که به آن گلگشت مصلا گویند. (از ناظم الاطباء) : بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت کنار آب رکناباد و گلگش
گلگشتلغتنامه دهخداگلگشت . [ گ ُ گ َ ] (اِ مرکب ) سیر گل .(آنندراج ). سیر جاهای مرغوب . (غیاث ). جای خوش آیند ومطبوعی برای سیر و تفرج که مخصوصاً دارای گل سرخ و دیگر گلها و ریاحین
گچگویش خلخالاَسکِستانی: gač دِروی: qaj شالی: gaj کَجَلی: gač کَرنَقی: gaj کَرینی: gač کُلوری: gač گیلَوانی: gaj لِردی: gač
کلاغزاغیگویش خلخالاَسکِستانی: kaškara دِروی: kaškara شالی: kaškara کَجَلی: qajala کَرنَقی: ala kačala کَرینی: kačala کُلوری: kaškara گیلَوانی: kaškara لِردی: ala gajala