گیاخوارلغتنامه دهخداگیاخوار. [ خوا / خا ] (نف مرکب ) مخفف گیاه خوار. که گیاه خورد. علف خوار. گیاه خور و علف خور : خورد مر گیاخوار را آدمی درآردْش در پیکر مردمی . اسدی .جانور نیست ب
گیاخوارهلغتنامه دهخداگیاخواره . [ خوا / خا رَ / رِ ] (نف مرکب ) مخفف گیاه خواره است . و به معنی گیاه خور باشد.
خردگیاخوارهلغتنامه دهخداخردگیاخواره .[ خ ُ خوا / خا رَ / رِ ] (اِ مرکب ) حیوانی که از گیاه خرد تغذیه کند. کنایه از پست و خوار : هردو در این باره نه پسباره ایدخرده ٔ آن خردگیاخواره اید.
کیاخورهلغتنامه دهخداکیاخوره . [خ ُ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) بر وزن و معنی کیاخره است ، و آن نوری و پرتوی باشد از جانب خدای تعالی به سوی خلق که به سبب آن نور بعضی پادشاه و بعضی رئیس شون
گیاخورلغتنامه دهخداگیاخور. [ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) مخفف گیاه خوار. گیاخوار. رجوع به گیاخوار و گیاه خوار شود.