گشتهلغتنامه دهخداگشته . [ گ َ ت َ / ت ِ ] (اِ) ساگ سرخ . (الفاظ الادویه ). || سرگین . (الفاظ الادویه ). || محکم . (شعوری ج 2 ورق 306). شعوری شاهدی نیز آورده است که با معنی مناسب
گشتهلغتنامه دهخداگشته . [ گ َ ت َ / ت ِ ] (اِ) نام خطی است مربوط به قبل از اسلام و گویند آن بیست وهشت حرف است که بدان عهود و مواثیق و اقطاعات می نوشتند و نقش مهرهای شاهنشاهان پا
گشتهلغتنامه دهخداگشته . [ گ ِ ت َ / ت ِ ] (اِ) مرکبی است از عطریات که آنرا به تازی غالیه ٔ مثلث گویند. (انجمن آرا). رجوع به گشته سوز شود.
گشتهلغتنامه دهخداگشته . [ گ ُ ت َ / ت ِ ] (ص ) گرسنه .(ناظم الاطباء). مصحف گشنه است که معنی گرسنه دهد.
اجیر کردنگویش اصفهانی تکیه ای: aǰir bekeri طاری: nowkari kard(mun) طامه ای: aǰir kardan طرقی: eǰir kardmun کشه ای: eǰir kardmun نطنزی: aǰir kardan
بخیة دوختگویش اصفهانی تکیه ای: âǰin طاری: baxiya طامه ای: baxiya طرقی: baxiya کشه ای: baxiya نطنزی: kuk