معنی اسیلم | واژه یاب

جست‌وجوی دقیق

اسیلم

لغت‌نامه دهخدا

اسیلم . [ اُ س َ ل ِ ] (ع اِ) یکی از عروق سته ٔ دست : «و امّا عروق الیدین فستة: القیفال و الاکحل و الباسلیق و حبل الذراع الوحشی و الاسیلم و الابطی .» (معالم الق

جست‌وجوی مشابه

اسلم

لغت‌نامه دهخدا

اسلم . [ اَ ل َ ] (اِخ ) ابوخالد، مولی عمربن الخطاب . تابعی است .

اسلم

لغت‌نامه دهخدا

اسلم . [ اَ ل َ ] (اِخ ) ابن احمدبن سعیدبن قاضی الجماعة اسلم بن عبدالعزیز، مکنی به ابوالحسن . او راست : کتاب اغانی زریاب .

اسلم

لغت‌نامه دهخدا

اسلم . [ اَ ل َ ] (اِخ ) ابن الحاف بن قضاعة. بروایتی سلمی مادر ابن خزیمة از اجداد رسول (ص ) بنت وی بود. (مجمل التواریخ و القصص ص 228). و رجوع بتاریخ سیستان ص 49

اسلم

لغت‌نامه دهخدا

اسلم . [ اَ ل َ ] (اِخ ) ابوتراب . شیخ طوسی او را در عداد اصحاب صادق شمرده و گوید، معاویةبن وهب از وی روایت کند. (تنقیح المقال ج 1 ص 124).

اسلم

لغت‌نامه دهخدا

اسلم . [ اَ ل َ ] (اِخ ) ابن بَجْرة انصاری . ابن ماکولا و دارقطنی او را اسلم بن اوس بن بجرة خوانده اند. گویند پیغمبر اسیران بنی قریظه را باو واگذار کرده است . (

جست‌وجوی متن

اکحل

لغت‌نامه دهخدا

اکحل . [ اَ ح َ ] (ع ص ) مرد سرمه گون چشم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سیاه پلک چشم از خلقت . (تاج المصادر بیهقی ) (از المصادر زوزنی ) (از مهذب الاسماء). سی

رگ

لغت‌نامه دهخدا

رگ . [ رَ ] (اِ) عِرق . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مجرای لوله مانندی که متفرق می سازد مواد مایعه را در بدن حیوان یا در اجزای مختلفه ٔ نبات . (ناظم الاطباء). لول

اسلم

لغت‌نامه دهخدا

اسلم . [ اَ ل َ ] (اِخ ) ابوخالد، مولی عمربن الخطاب . تابعی است .