زبان کوچکلغتنامه دهخدازبان کوچک . [ زَ ن ِ چ َ / چ ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) گوشت زبان شکل کوچک آویخته در حلق . (فرهنگ نظام ). ملاز. ملازه . کده . لهات . کام .
زبان کوچکگویش کرمانشاهکلهری: balütenak گورانی: balütenak سنجابی: balütenak کولیایی: balɪtenak زنگنهای: balütenak جلالوندی: balɪtenak زولهای: balɪtena کاکاوندی: balɪtenak هوزمانوندی
زبان کوچکهلغتنامه دهخدازبان کوچکه . [ زَ چ َ / چ ِ ک َ / ک ِ ] (اِ مرکب ) زبان کوچک . رجوع به ماده ٔ فوق شود.
زبانکوچکگویش اصفهانی تکیه ای: zebunkasla طاری: ozmunkasǰa طامه ای: ozonkesle طرقی: ozmunkasse کشه ای: ozmunkassi نطنزی: zobonkesla
زبانکوچکگویش خلخالاَسکِستانی: ruka zuân دِروی: vəlya ziyân شالی: vəlya zəvân کَجَلی: dilčak کَرنَقی: vəlla zuân کَرینی: dilčak کُلوری: ziyânə kərra گیلَوانی: na لِردی: dičak
کنجفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهزبان کوچک که بیخ حلق قرار دارد؛ ملازه: ◻︎ همی تا دایه کنج و کام کردش / پدر فرزانه هرمز نام کردش (نزاری: لغتنامه: کنج).