خزیمةلغتنامه دهخداخزیمة. [ خ ُ زَم َ ] (اِخ ) ابن ثابت الانصاری ملقب به ذوالشهادتین . از کبار صحابی بوده است . رجوع به ذوالشهادتین شود.
خزیمةلغتنامه دهخداخزیمة. [ خ ُ زَ م َ ] (اِخ ) ابن مالک . از ملوک عرب بنی لحمه بود و او را «ابرص » و «رضاح » نیز گویند. (حبیب السیر چ 1 ص 89).
خزیمةلغتنامه دهخداخزیمة. [ خ ُ زَ م َ ] (اِخ ) وی از بنی عامر و پدر ام المؤمنین زینب زوجه ٔ رسول خدا صلوات اﷲ علیه بوده است . (یادداشت بخط مؤلف ).
خزیمةلغتنامه دهخداخزیمة. [ خ ُ زَ م َ ] (اِخ ) ابن حازم . نام یکی از عربان است که بزمان رشید بدور شهر مراغه دیواری کشید. (یادداشت بخط مؤلف ).
خزیمةلغتنامه دهخداخزیمة. [ خ ُ زَ م َ ] (اِخ ) ابن حکیم . نام همسفر حضرت رسول است به شام . (حبیب السیر چ 1 ص 105).
خضیمةلغتنامه دهخداخضیمة. [ خ َ م َ ] (ع اِ) گیاه سبز و تر. || زمین نرم بسیاررویاننده . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). || گندم با آب پخته . (منتهی الارب ) (از ت
خزینه ٔ حماملغتنامه دهخداخزینه ٔ حمام . [ خ َ ن َ / ن ِ ی ِ ح َم ْ ما ] (ترکیب اضافی ،اِ مرکب ) آن آبگیر از حمام که در وی آب گرم باشد و گاه بر آبگیر آب سرد هم اطلاق کنند. (ناظم الاطباء)
خیمه ٔ ادیمینلغتنامه دهخداخیمه ٔ ادیمین . [ خ َ م َ/ م ِ ی ِ اَ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) خیمه ٔ چرمین .
خیمه ٔ بلندلغتنامه دهخداخیمه ٔ بلند. [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ ی ِ ب ُ ل َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از آسمان . فلک . گردون : چند گردی گردم ای خیمه ٔ بلندچند تازی روز و شب همچون لوند
خیمه ٔ ازرقلغتنامه دهخداخیمه ٔ ازرق . [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ ی ِاَ رَ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) خیمه کبودرنگ . کنایه از آسمان . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (برهان قاطع).
خیمه ٔ ام معبدلغتنامه دهخداخیمه ٔ ام معبد. [ خ َ م َ ی ِ اُم ْ م ِ م َ ب َ ] (اِخ ) نام محلی است بین مکه و مدینه که حضرت رسول هنگام هجرت بدانجا فرود آمد و ابوبکر هم با او بود. (از معجم ال
خازملغتنامه دهخداخازم .[ زِ ] (اِخ ) ابن خزیمةالبصری از محدثان است . او ازمجاهد و غیر مجاهد نقل حدیث کرده است و ازو عبدالجباربن عمر ایلی حدیث روایت می کند. مولی بن سدوس او را از
حارثلغتنامه دهخداحارث . [ رِ ] (اِخ ) ابن خزیمه . مکنی به ابی خزیمه صحابی انصاریست . ابن عبدالبراو را غیر از ابوخزیمةبن اوس بن زیدبن اصرم ... انصاری ، متوفی در خلافت عثمان شمارد
محمدلغتنامه دهخدامحمد.[ م ُ ح َم ْ م َ ] (اِخ ) ابن اسحاق بن خزیمه سلمی نیشابوری ، مکنی به ابوبکر (223 - 311 هَ . ق .) امام زمان خود در نیشابور و مردی فقیه و مجتهد و عالم به حدی
نصرلغتنامه دهخدانصر. [ ن َ ] (اِخ ) ابن خزیمة العبسی ، از شجاعان عرب و از یاران زیدبن علی است و در جنگی که طرفداران زید با بنی امیه درپیوسته بودند به دست یکی از سواران بنی عبس
حازملغتنامه دهخداحازم . [ زِ ] (اِخ ) ابن خزیمة. از سرداران هارون الرشید و از بطن نهشل بن دارم است . رجوع به عقدالفرید چ محمدسعید العریان ج 3 ص 298 و ج 5 ص 367 و ص 368 شود.