طایفهفرهنگ انتشارات معین(یِ فِ) [ ع . طائفة ] 1 - (اِفا.) مؤنث طایف . 2 - تیره ، دسته . 3 - پاره ای از چیزی . ج . طوایف .
غزوانلغتنامه دهخداغزوان . [ غ َزْ ] (اِخ ) کوهی به طائف . (منتهی الارب ) (آنندراج ). کوهی است که شهر طائف بر پشت آن قرار دارد. (از معجم البلدان ). کوه غزوان به حدود طایف است بر ا
طایفیلغتنامه دهخداطایفی . [ ی ِ ] (اِخ ) طائفی . محمدبن عبداﷲبن افلح طایفی ثقفی . منسوب به طایف . از بشربن عاصم روایت کرده است و ثوری و عبداﷲبن مبارک از او روایت دارند. (از انساب
طایفیلغتنامه دهخداطایفی . [ ی ِ ] (اِخ ) طائفی . ابویعلی عبداﷲبن عبدالرحمن یعلی بن کعب ثقفی طایفی . منسوب به طایف . وی از عطا روایت کرده است . ابن مبارک و ابوعاصم از او روایت دار