اقرهلغتنامه دهخدااقره . [ اَ رَه ْ ] (ع ص ) زرددندان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ومؤنث آن قرهاء است . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
اغرهلغتنامه دهخدااغره . [ اَ رَ ] (اِ) مجمع پادشاهان و حکام و اشراف . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مجمع سلاطین و حکام و اشراف . کنگره . (یادداشت بخط مؤلف ). || بادگیر و
اغرهلغتنامه دهخدااغره . [ اَ غ ِرْ رَ ] (ع اِ) ج ِ غَریر، بمعنی کفیل و زندگانی فراخ و پاکیزه و جوان تجربه ناآزموده و جز آن . (از اقرب الموارد). || ج ِ غریر. فریفتگان . مغروران .
اغرهلغتنامه دهخدااغره . [ اُ رَ ] (اِ) آماسی که در گردن آدمی به هم رسد و بفرانسه گواتر گویند. (ناظم الاطباء). ریشی باشد که بر گردن و شکم پدید آید و آن را بعربی نکفه خوانند. ریشی
اقرحلغتنامه دهخدااقرح . [ اَ رَ ] (ع ص ) اسبی که مقدار یک درهم سپیدی یا کمتر از یک درم بر پیشانی او باشد. (تاج المصادر بیهقی ) (آنندراج ).اسبی که بر روی آن باندازه ٔ کمتر از یک
اغرهفرهنگ انتشارات معین(اَ غِ رِّ) [ ع . ] (ص . اِ.) ج . غریر. 1 - فریفتگان ، مغروران . 2 - جوانان بی تجربه .
قرهاءلغتنامه دهخداقرهاء. [ ق َ ] (ع ص ) مؤنث اقره . (اقرب الموارد). زن زرداندام . (از اقرب الموارد) (آنندراج ).
حاکم بامر الغتنامه دهخداحاکم بامر ا. [ ک ِ ب ِ اَ رِل ْلاه ] (اِخ ) ابوالعباس احمدبن مستکفی باﷲ ابوالربیع سلیمان بن حاکم بامر اﷲ اول ابوالعباس احمدبن ابی علی حسن قبّی بن علی بن ابی بکر
اردشیرلغتنامه دهخدااردشیر. [ اَ دَ / دِ ] (اِخ ) بهمن بن اسفندیار پدر داراب (در داستانهای ایرانی ) و او را بهمن نیز نام بود. (مؤید الفضلاء). چون جدش گشتاسب او را بسیار دلیر دید ب