گاز کربنیکلغتنامه دهخداگاز کربنیک . [ ک َ ب ُ ] (فرانسوی ، اِ مرکب ) به انیدرید کربنیک (Co2) اطلاق میشود که از ترکیب کربُن با اکسیژن بدست می آید گاز کربنیک بر اثر احتراق زغال ، تخمیر
گازکربنیکفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگازی بیرنگ، بیبو، و سنگینتر از هوا که در جو زمین وجود دارد و در تولید قند، نوشابه، و بیکربنات دوسود بهکار میرود؛ دیاکسید کربن؛ آنیدرید کربنیک.
استاسلغتنامه دهخدااستاس . [ اِ ] (اِخ ) ژان سروه . کیمیاوی بلژیکی ، مولد لووَن . وی را با دوما درباره ٔ گاز کربنیک و اوزان آتمی تحقیقات و تتبعاتیست . (1813 - 1891 م .).
زیمازلغتنامه دهخدازیماز. (فرانسوی ، اِ) دیاستاز مخمر آبجو که موجب تجزیه ٔ گلوکز به الکل و گاز کربنیک در تخمیر الکلی می گردد. (از لاروس ). آنزیمی که در مخمر آب جو وجود دارد. از تا
مخمرلغتنامه دهخدامخمر. [ م ُ خ َم ْ م ِ ] (ع ص ) پوشاننده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || می گر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). می گر و کس