زرفلغتنامه دهخدازرف . [ زَ ] (ع مص ) برجهیدن . || بیش درآمدن . (منتهی الارب )(آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || زیاده کردن در سخن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم
زرفلغتنامه دهخدازرف . [ زَ رَ ](ع مص ) با سر شدن جراحت . (تاج المصادر بیهقی ). تازه شدن زخم بعد به شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به ماد
ذرفلغتنامه دهخداذرف . [ ذَ ] (ع مص ) ذُرفان . ذُروفان . ذروف . ذَریف . تِذراف . روان گردیدن سرشک . بردویدن اشک . رفتن اشک از چشم . رفتن اشک و جز آن . (زوزنی ). ذرفت عینیه ؛ روا
ضرفلغتنامه دهخداضرف . [ ض َ رِ ] (ع اِ) درخت انجیر. (منتهی الارب ) (فهرست مخزن الادویه ). بعضی گفته اند درختی است کوهی در بزرگی و در برگ مانا بدرخت اثاب . بار آن سپید مدور و په
زرفشانیلغتنامه دهخدازرفشانی . [ زَ ف َ / ف ِ ] (حامص مرکب ) زرافشانی . عمل زرفشان . (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به زرافشانی و زرفشانی کردن شود.
زرفشانیلغتنامه دهخدازرفشانی . [ زَ ف َ / ف ِ ] (حامص مرکب ) زرافشانی . عمل زرفشان . (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به زرافشانی و زرفشانی کردن شود.
زرفاملغتنامه دهخدازرفام . [ زَ ] (ص مرکب ) طلائی . طلائی رنگ . زرگون . به رنگ زرد : چو رنگین رخ شاه زرفام گشت جهان تیره در پیش بهرام گشت .فردوسی .گفت که خاقانیا روی تو زرفام نیست
زرفانلغتنامه دهخدازرفان . [ زَ ] (اِ) پیر فرتوت کهن سال بود. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مصحف زرمان . (حاشیه ٔ برهان چ معین ).
زرفانلغتنامه دهخدازرفان . [ زَ ] (اِخ ) نام ابراهیم . (از برهان ) (از آنندراج ). نام ابراهیم خلیل . (ناظم الاطباء). براساسی نیست و رجوع به زربان و زروان شود.
زرفسانیدنلغتنامه دهخدازرفسانیدن . [ زَ رَ دَ ] (مص ) جنبانیدن . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : زرفسانید بر پیلان جرسهای مدارا رابرآرید آن فریدون فر درفش چرخ بالا را.عنصری (یادداشت ایضاً