هم خانهلغتنامه دهخداهم خانه . [ هََ ن َ / ن ِ ] (ص مرکب ) همخانه . هم مسکن . که با یکدیگر در یک جا سکونت کنند. همنشین : از پی عدل و فضل شاهانه گور با شیر گشت هم خانه . سنائی .موش ،
همخانلغتنامه دهخداهمخان . [ هََ ] (اِخ ) از نواحی گرمسیر قدیم فارس بوده است . رجوع به فارسنامه ٔ ابن بلخی ص 135 شود.
همیانهلغتنامه دهخداهمیانه . [ هََ م ْ ن ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش دورود شهرستان بروجرد. دارای 328 تن سکنه ، آب آن از قنات ، محصول عمده اش غله و لبنیات است . (از فرهنگ جغرافیایی ای
حیرانیلغتنامه دهخداحیرانی . [ ح َ ] (اِخ ) (مولانا...) مؤلف مجالس النفایس درباره ٔ وی گوید: جوانی فانی صفت و درویش وش بوده و بصحبت گرم ، دل مصاحبان خوش مینموده . این مطلع از اوست
خانه یکیلغتنامه دهخداخانه یکی . [ ن َ / ن ِ ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) باشندگان در یک خانه . (ناظم الاطباء). همخانه . (آنندراج ). نعت است برای ساکنان در یک خانه : بنگر قلمتراش چه با خانه
بردنلغتنامه دهخدابردن . [ ب ِ دَ ] (اِ) تندی و تیزی رفتار. (انجمن آرا) (آنندراج ) (برهان ) : گهی با خاک همخانه گهی با باد هم پیشه گهی با چرخ هم زانو گهی با بحر هم بردن . عبدالوا
هم آشیانلغتنامه دهخداهم آشیان . [ هََ ] (ص مرکب ) دو مرغ یا حیوان که در یک آشیان زیست کنند، و به کنایه دو یار همنشین و همخانه را گویند : باز سپید با مگس سگ هم آشیان خاک سیاه بر سر ب