روبندهلغتنامه دهخداروبنده . [ ب َ دَ / دِ ] (نف ) نعت فاعلی از مصدر روبیدن . آنکه بروبد. رجوع به روبیدن شود.
روبندهگویش خلخالاَسکِستانی: buk دِروی: yâšmaq شالی: ruband کَجَلی: yašmâq کَرنَقی: ruband کَرینی: yâšmâq کُلوری: duâq گیلَوانی: ruband لِردی: yâšmâq
روبنده زدنلغتنامه دهخداروبنده زدن . [ ب َ دَ / دِ زَ دَ ] (مص مرکب ) روبند بر چهره کشیدن . نقاب بر صورت افکندن . برقع بر روی پوشیدن .
روبنده بافلغتنامه دهخداروبنده باف . [ ب َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) آنکه روبند بافد. کسی که شغل وی روبنده بافی باشد. رجوع به روبنده و روبند شود.
روبنده بافیلغتنامه دهخداروبنده بافی . [ ب َ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) شغل و عمل روبنده باف . رجوع به روبنده باف شود.
روبنده زدنلغتنامه دهخداروبنده زدن . [ ب َ دَ / دِ زَ دَ ] (مص مرکب ) روبند بر چهره کشیدن . نقاب بر صورت افکندن . برقع بر روی پوشیدن .
روبنده بافلغتنامه دهخداروبنده باف . [ ب َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) آنکه روبند بافد. کسی که شغل وی روبنده بافی باشد. رجوع به روبنده و روبند شود.
روبنده بافیلغتنامه دهخداروبنده بافی . [ ب َ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) شغل و عمل روبنده باف . رجوع به روبنده باف شود.