بهارچینواژهنامه آزاد[ ب َرِ ] (اِخ ) جایی که در افسانه ها بمنزله ٔ بهشت روی زمین است . بهشت گنگ . و آن بدست عده ای از ایرانیان در وسط خاک توران در طرف شمال سیر دریا (سیحون ) برپا ش
بهارستانواژهنامه آزادکتابی از عبدالرحمن بن احمد بن محمد جامی، شاعر بزرگ قرن نهم. بهارستان به سبک گلستان سعدی و در 8 باب به نگارش درامده و حاوی داستان ها و حکایات نغز و دلنشین تاریخی