قره قوش
لغتنامه دهخدا
قره قوش .[ ق َ رَ ] (اِخ ) دهی از دهستان سکمن آباد بخش حومه ٔ شهرستان خوی واقع در 45500 گزی شمال باختری خوی و 4000 گزی باختر شوسه ٔ سیه چشمه به خوی . موقع جغرافیایی آن سینه ٔ کوه ، سردسیر سالم است . سکنه ٔ آن 433 تن . آب آن از چشمه و آق چای و محصول آن غلات و حبوبات . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان جاجیم بافی است . راه مالرو دارد. در دو محل به فاصله ٔ هزار گز به نام قره قوش بالا و پایین مشهور است . سکنه ٔ قره قوش پایین 381 تن میباشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4).