ابراهیم بن فزارونلغتنامه دهخداابراهیم بن فزارون . [ اِ م ِ ن ِ ؟] (اِخ ) پدر او فزارون کاتب و خود او طبیب معروفی بوده است و با غسان بن عباد به سند رفته . (ابن قفطی ).