26 فرهنگ

دستبرد

/dastbord/

فرهنگ فارسی عمید / قربان‌زاده

۱. دزدی.
۲. چپاول؛ غارت.
۳. [قدیمی] تردستی.
۴. [قدیمی] چیرگی.
۵. [قدیمی] تصرف.
۶. [قدیمی] پیشی و سبق بردن
⟨ دستبرد از چیزی بردن: [قدیمی، مجاز] بر چیزی پیشی گرفتن: ◻︎ تکاور دستبرد از باد می‌برد / زمین را دور چرخ از یاد می‌برد (نظامی۲: ۱۴۵).
⟨ دستبرد زدن: (مصدر لازم)
۱. دزدی ‌کردن؛ چیزی را ربودن.
۲. غارت‌ کردن.
۳. حمله و هجوم بردن.